Artist Date

Na maanden werd het wel weer eens tijd voor een Artist Date. Oftewel een dag van creatief slenteren door Amsterdam! Terwijl René hard aan het studeren was ben ik op onderzoek uitgegaan. Wat voornamelijk inhield van de ene tram op de andere overstappen want laten we eerlijk zijn, er is voor een Achterhoeker toch niks leuker dan in de tram zitten mensen kijken?

En natuurlijk me vergapen aan alle mooie boeken in de Amsterdamse Atheneum Boekenwinkel. Door dit te vermelden kan ik niet anders dan toe te geven dat een ander voornemen, een jaar lang geen boeken kopen, al na twee weken is gestrand. Maaaaarrrr… wel betaald met een vvv-bon. Oké dat maakt het alleen maar erger want het was niet mijn vvv-bon..

Een perfect bruggetje naar mijn andere goede voornemen, dat overigens nog wel steeds stand houdt. Toch een aardige mijlpaal een week niet op facebook! Wat mijn Artist Date ook extra creatief maakte. Voor de verandering keek ik in de tram weer eens om me heen in plaats van op het scherm van mijn smartphone. Ik krijg de onbedwingbare behoefte om mijn smartphone steeds minder te gebruiken, of eerlijk gezegd aan moes te slaan! Niet zo heel verbazingwekkend gezien de situatie bij Small Talk (een klein en heel gezellig restaurantje in de buurt van het Museumplein) waar ik met René zat te eten. Mijn respect voor een mede-eter slonk van ontzettend hoog in enkele luttele seconden naar onder het vriespunt. Ik vind het heel stoer als mensen alleen eten in een restaurant. Ik ga wel eens alleen ergens drinken, maar eten.. daar moet je lef voor hebben. Tot het eten op was zat ik nog vol bewondering naar de man te kijken. De laatste hap was echter nog nauwelijks doorgeslikt of zijn smartphone kwam al te voorschijn. Hij liet zich achterover hangen om eens even goed uit te buiken. De ober kwam langs om zijn bord op te halen. Hij vroeg of het had gesmaakt, zonder op te kijken van zijn smartphone zei de man dat het goed was. Vervolgens vroeg hij, nog steeds zonder op te kijken de rekening. Nou echt ik was flabbergasted! Wat onbeschoft, was ik ook zo? Nee volgens mij niet zo erg, althans niet in de omgang met vreemden, met familie ben ik bang van wel. Dus Mark Zuckerberg, je kunt mij wel mailtjes blijven sturen met dat ik hele populaire berichten heb gemist van hele interessante populaire mensen (ja zo’n mailtje kreeg ik serieus), maar mij verleid je niet meer!

Mijn, door dit voorval, geïrriteerde humeur werd door de hilarische ober weer snel opgevrolijkt. Een jonge buitenlandse toeriste liep naar de ober toe om in het Engels te vragen waar het toilet zich bevond. Waarop de ober zei (wijzen naar buiten): “Daar aan de andere kant van de straat, zie je dat daar? bij dat brandende rode lichtje, zie je het niet? iets naar rechts..” De toeriste keek totaal verschikt en stamelde wat waarop de ober zei: “I’m joking, it’s right here!”

 

p.s. het voornemen om in 2014 geen boeken meer te kopen gaat gewoon weer in.. je kunt toch elke dag opnieuw beginnen? 😉

 

Vals spel

Dag drie begon pittig. Er kwam een vriendschapsverzoek binnen nog voor ik goed en wel mijn bed uit was. Dit verzoek kwam via de mail maar om het te bevestigen zou het facebook openen. Het was een verzoek van iemand waarmee ik in het echte leven nooit bevriend ben geweest en toch voel ik me schuldig. Waarschijnlijk vraagt ze zich af waarom ik geen ‘vrienden’ wil worden, of vindt ze mij echt een snob… Perfecte gedachten om de neerwaartsepijltechniek op toe te passen.

Stel ze vindt me echt een snob, wat dan?
Dan gaat ze het misschien wel aan iedereen doorvertellen..
Stel ze vertelt het aan iedereen door?
Dan gaan anderen zich ook afvragen waarom ik haar verzoek niet accepteer en komen ze ook tot de enige conclusie dat ik een snob ben.
Stel anderen komen tot de conclusie dat je een snob bent?
Uhm.. nu wordt het al moeilijker.. dan willen ze misschien niet meer met me omgaan..? Mwah iedereen? Dat lijkt me eigenlijk niet. Vrienden in real life en familie zullen mij niet veroordelen op deze gebeurtenis.

Zo het eerste probleem is getackeld! Nu komen we bij de tweede spreekwoordelijke beer op de weg.. Een veel grotere uitdaging. Ik was bij een goede vriendin en ik vertelde haar van mijn nieuwe voornemen (de reden: stel zij zou iets op facebook zetten wat ik normaal ‘like’ en nu dus niet.. dan zou ze van alles kunnen gaan denken.. stel je voor!). En deze geweldige vriendin, ik had het kunnen voorzien haar ogen sprankelden van plezier toen ik het vertelde, tagde mij in een facebook bericht! En niet eenmaal, nee meteen 2x! Ik heb haar berichten kunnen lezen omdat facebook automatisch een mail stuurt. Dus in de mail had ik de berichten gelezen en haar via de what’s app bericht teruggedaan… Oké mijn opa en oma zijn waarschijnlijk inmiddels al afgehaakt maar om een lang verhaal kort te maken zij beticht mij nu van vals spel! In eerste instantie zou je kunnen denken ze heeft gelijk.. het is vals om toch op een andere manier facebook berichten te lezen.. maar!! ik heb facebook niet geopend en de mails krijg ik automatisch. Om dit te voorkomen zou ik mijn facebookprofiel kunnen verwijderen maar dat noem ik nou vals spel. Dan is er namelijk totaal geen moeilijkheid aan facebook te mijden omdat het dan ook niet kan. Dus weg voornemen, weg uitdaging..

Conclusie: Ga zo door!

Dag 2

Vanmorgen ging het mis.. Ik kreeg een bericht op facebook. Stel het is heel erg dringend? Stel dat ik net dat bericht mis waardoor de hele wereld vergaat? Alleen het bericht checken.. En dat is gelukt! Ik heb facebook geopend, het bericht gecheckt en wat bleek! Het was een bericht met dat één van mijn facebookvrienden haar status had veranderd… Uhh wat moet ik met die informatie? Niks dus! Direct facebook weer gesloten, geen nieuwspagina gecheckt of wat dan ook. Oké ik heb natuurlijk gefaald omdat ik het toch geopend heb. Als het dringend zou zijn, kunnen mensen mij op tal van andere manieren bereiken dus die reden sloeg nergens op. Maar om voor deze in mijn ogen kleine misstap nou meteen in die negatieve spiraal te gaan zitten, vind ik wat overdreven.

Ik bedoel we zijn een dag en een avond verder en ik heb facebook niet gecheckt! Dat alleen al is toch een schouderklopje waard! De eerste dag ben ik goed doorgekomen. Het koste me verbazend genoeg weinig moeite om het niet te checken. Het voelde zelfs lekker. Waar ik die eerste dag wel van schok was hoe vaak ik erop wilde gaan kijken. Naja wilde, hoe vaak het bijna automatisch gebeurde. Zelfs tijdens het lopen na de auto, wat hoogstens 20 sec. duurt, was ik geneigd m’n mobiel erbij te pakken! En daarnaast werd ik me er akelig bewust van dat het niet zou zijn gebleven bij even checken maar dat ik er zeker dan een half uur achter zou hebben gezeten. Ik heb gisteren zeker zo’n zes keer facebook willen checken, dat zou dus neer komen op zo’n drie uur per dag op facebook zitten! Wow dat is shocking…

Facebook mijden is niet genoeg. Ook de nu.nl app moest er aan geloven. Het is erin geslopen dat ik niet zozeer met die app het nieuws check als wel de totaal oninteressante levens van zogenaamde bekende mensen die voor mij totaal onbekend zijn! Oh Miley Cyrus heeft gezoend met de achtergrond danseres van Britney Spears! Snel google checken wat voor een nieuwsberichten daar nog meer over te vinden zijn! Als dat niet in de buurt komt van een flinke verslaving..?

Alleen al het idee de social media niet meer te hoeven volgen geeft al rust. Poe wat zal ik eens gaan doen met al die vrijgekomen uren?  SCHRIJVEN!! 😀

 

2014 meer offline dan online?

Inspirerend, een jaar lang offline.. Maar verre van haalbaar. Wat bij mij vaak betekent er dan maar niet aan beginnen. Iets moet volledig of niet, het is zwart of wit… Onzin natuurlijk, want iets minder online is hartstikke haalbaar en voor mij waarschijnlijk ook een stuk gezonder.

De jongeman, van mijn leeftijd dus opgegroeid met internet, heeft als project een jaar lang geen internet gebruikt. Ook heeft hij zijn mobiele telefoon weggedaan. Dat klinkt echt overheerlijk. Het schijnt dat al snel de eenzaamheid om de hoek komt kijken maar eerlijk gezegd is dat mijn angst niet. In verband met mijn werk kan ik niet volledig offline gaan. Niet alleen voor de mail heb ik internet nodig maar ook om gegevens te kunnen verwerken en uit te wisselen met collega’s. Mijn werk bestaat natuurlijk al eeuwen dus er zal vast en zeker een andere manier zijn zonder online te hoeven maar internet heeft ook zo zijn voordelen. Ik ben dan ook niet zozeer tegen internet als wel tegen social media en het altijd bereikbaar zijn. Naar mijn idee zijn de smartphone’s en de Ipad’s de boosdoeners. Een laptop op schoot wordt een keer te zwaar, de accu raakt leeg en je ogen worden vierkant dus uiteindelijk zet je die weg. Een smartphone of Ipad heeft die nadelen niet. Ik durf niet te tellen hoe vaak (en vooral hoeveel uur!!) ik per dag op facebook doorbreng. Steeds vaker betrap ik mezelf erop dat ik familie kiekjes van wild vreemden aan het bekijken ben! Om nog maar te zwijgen over hoe vaak ik check of iemand mijn facebook status leuk vindt. Laatste handeling voor het slapen gaat, facebook checken… Treurig.

Het gekke is, nu ik mijn eigen gedrag toch aan het analyseren ben, dat ik nooit kijk of ik een comment heb op mijn blog! Wat nog veel gekker is, is dat ik eigenlijk hoop dat niemand dit leest. Dat wat ik hier schrijf is niet zo bijster anders dan wat ik in mijn dagboeken schrijf.. Naja dat is niet helemaal waar, maar toch ben ik geneigd ook hier veel persoonlijke gedachten achter te laten. Maar dan zou ik het ook gewoon kunnen houden bij dagboeken schrijven, dus waarom dan toch een blog? Hmm… daar ga ik mijn hoofd eens over breken..

Hoe dan ook, ik ben gek op goede voornemens, ik ga minderen met social media! Vanaf morgen een maand lang geen facebook checken! Brr ik wordt al gespannen bij de gedachten.. en dan te bedenken dat ik pas twee jaar facebook heb!?

En in al die offline tijd ga ik opnieuw beginnen met de moestuin, want dat kan immers altijd! Ik heb de tuin al omgespit dus binnenkort kunnen de zaaibedjes weer klaargemaakt worden!