In een ander licht

Oeps..! hmm 17 november.. ik geloof dat er inmiddels al heel wat woensdagen voorbij gekomen zijn. Een deadline opleggen werkt blijkbaar ook niet. Gelukkig is het kerst! Een vredelievend moment, een moment om jezelf te vergeven maar vooral een moment van vrolijkheid en verbondenheid. Vooral geen moment voor gezeur en zwaarmoedige blogs.

Precies de reden dat ik gisteravond mindful de kerstviering in de kerk heb bezocht. Anderen zullen het waarschijnlijk schijnheilig vinden aangezien ik mezelf als heidene beschouw maar ik sluit (net als de prachtig gekregen drie buddha’tjes) mijn ogen, oren en mond voor het kwaad!
Het was een hele mooie viering. Ik ben al jaren niet meer in een kerk geweest, behalve voor begrafenissen en enkele bruiloften. Toch kon ik nog best wat liederen uit volle borst meezingen! Vooral het prachtige lied Hoor de eng’len zingen d’eer, dat je meteen doet herinneren aan vervlogen tijden dat je als kind in het kerstspel een herdertje mocht spelen. De tijd dat je nog geloofde in “vreed’ op aarde, ’t is vervuld”… maar nu geneigd bent er wreed op aarde van te maken.

Een vrouwelijke dominee sprak. Het was geen preek zoals in de vroegere jaren waarbij altijd eng duidelijk werd dat je als vrouw in deze wereld niks voorstelde en vooral gewoon moest gehoorzamen. Daarentegen, het was een prachtige tekst waarin het verlangen naar verbondenheid heel mooi naar voren werd gebracht. De tekst paste niet alleen in deze kerkelijke sfeer, het zou zo een tekst van een psycholoog, mindfulness trainer of wat voor een hulpverlener dan ook kunnen zijn. Of je nou in een God gelooft of in de buddha in jezelf, je verbonden voelen met een ander is een universeel verlangen. De kerst sterkt dit verlangen en maakt het gemis ervan soms pijnlijk duidelijk. Verbondenheid beperkt zich gelukkig niet tot familie en vrienden. In een ander licht zijn we allen verbonden met elkaar.

Vrolijk kerstfeest!