Een frisse maaltijd op een zomerse dag

Het is weer even geleden (volgens mij begin ik ieder blog zo…) maar hier dan weer eens een berichtje vanuit de Hoge Tuun.
Na de bruiloft ben ik druk in de tuin geweest. De tuin is ook flink uitgebreid in de paardenwei. Geïnspireerd door de tuin van Maarten ’t Hart heb ik een aantal ‘repen’ tuin omgespit. Wat ideaal werken blijkt te zijn. Van een aantal oude schuur kozijnen en ramen heb ik een klein kasje gemaakt waaronder de bietjes rustig in hun eigen tempo konden opkomen zonder direct door de kipjes te worden verorbert.

De oorspronkelijke moestuin is weer wat verwilderd. Door de hele tuin kwamen aardappelplanten op, van aardappeltjes die vorig jaar in de tuin zijn achtergebleven. We eten nu volop heerlijke jonge aardappeltje maar de tuin is één grote chaos. Desondanks is het meeste toch opgekomen. De doperwtjes waren heerlijk en ook de bietjes kunnen inmiddels de pan in (of liever de oven, Maarten heeft niet overdreven die manier van bietjes koken is heerlijk).

Vandaag eten we voor het eerst courgettes uit eigen tuin! Extra klein geplukt zodat er veel smaak aan zit. Al jaren krijg ik van iedereen om me heen te horen hoe lekker courgettesoep is. Nog nooit had ik het gemaakt tot vandaag. Ik heb een recept gebruikt van Julia Child. Zij gebruikt ook uitjes in de soep, en laat ik die nou net in de tuin hebben staan! De soep is werkelijke verrukkelijk geworden! Ik ga het recept hier niet uitschrijven want ondanks Julia Child niet meer leeft vind ik toch dat iedereen haar boek moet kopen. Het is schikbarend dik en de weinige afbeeldingen die er in staan zijn gewoonweg saai maar wat een goed kookboek is dat! Je zou nooit meer een ander kookboek hoeven te kopen als je dit boek hebt. En kijk dan meteen de film Julie en Julia, dan krijg je nog meer zin in koken!

Vandaag kreeg ik hulp van René in de tuin. Hij heeft een groot deel van de aardappels weggehaald. Ik wil graag zo snel mogelijk de tuin weer leeg zien te krijgen zodat ik hopelijk toch nog boerenkool kan planten.. als het tenminste nog niet te laat is. Maar ik weet mij te herinneren dat ik twee jaar geleden pas in augustus boerenkool plantjes heb geplant dus ik heb nog hoop dat er wat op de markt te vinden is.

Nu de soep weer even opwarmen en dan smullen maar!

Tussen de regenbuien door…

de tuun in! Ik werd wakker en de zon scheen volop tussen de gordijnen door naar binnen. Een heerlijke dag in de moestuin, dacht ik. Maar na één rijtje schoffelen werd het angstaanjagend donker en jahoor daar kwamen dikke grote regendruppels naar beneden. Gauw de hondjes (Splinter en de buurhond Sara een dikke oude bruine labrador) naar binnen en zelf ook even schuilen. Al snel klaarde het weer op, maar ook net zo snel was het weer grauw. Snel de belangrijkste stukken geschoffeld, tussen de opkomende raapsteeltjes en rucola en tussen de rijen aardappels. Oja en om de bessenstruiken, daar blijft heel vervelend dik stevig gras tussen groeien wat bijna niet weg te krijgen is. Ondanks de regen van vannacht, is de grond nog erg droog. Dat maakte dat ik eindelijk alles eens goed vrij kon maken rond de bessenstruiken. Die regenbuien doen helaas weinig. Als het zo doorgaat moet ik het weekend de tuin goed bewateren.

Zonneschijn doet mijn motivatie om de tuin in te gaan flink toenemen! Daarnaast word ik flink gestimuleerd door alle leuke programma’s en informatie op televisie over moestuinieren en voeding. Zo werd ik zondag op mijn vrijgezellendag (die overigens helemaal geweldig was, maar daar straks meer over!) door twee vriendinnen gewezen op Maarten’s moestuin programma dat deze week van start zou gaan. Zij wisten niet precies wanneer. Gisteravond om half 8 zat ik achter de laptop en surfde ik even naar de tv-gids. Het programma bleek op dat moment al tien minuten bezig te zijn! Snel de tv aan. Het is heerlijke slow televisie. Ik werd er helemaal rustig van en toen ik de vieze handen van Maarten ’t Hart zag kreeg ik helemaal zin om met mijn handen in mijn tuuntje te graven. Al gebruik ik trouwens tegenwoordig wel altijd tuinhandschoentjes, op mijn bruiloft kan ik natuurlijk niet met zwarte nagelriemen verschijnen haha. En onze katten poepen in de tuin… ik moet daar nog steeds iets op bedenken. Wij hebben te weinig koffiedik om de hele tuin te behandelen en ik heb niet het idee dat ze dat wat doet. Kattenpoep is erg vies en ik vraag me ook af of het de groenten kwaad kan doen? Als er mensen zijn met tips, dan hoor ik het graag!

Oja ook ontvang ik graag tips over hoe ik het kale kippen/konijnen weitje kan opfleuren. Ik las laatst dat kippen precies weten welke planten giftig zijn en welke niet. Dat wist ik ook eigenlijk wel want ze schoffelen mijn bloementuintje heel mooi en pikken alleen het onkruid op en laten de bloemen staan. Dus ik had bedacht om gewoon wat bloemenstruiken in het weitje te planten want gras heeft geen zin. Het probleem is Dores.. weten konijnen ook wat giftig is en wat niet? Ik vraag het me af.. Ik heb het weitje al wel vol gezet met knotwilgjes, maar dat zijn nou ook niet de meest gezellige kleurijke boompjes, zeker nu niet. Van die kale takken. Maargoed dat komt vanzelf.
kale kippenwei

De heggen voor het huis langs zijn gewoon in een week tijd helemaal vol en groen geworden. Het ziet er prachtig uit. Evenals de mooie grote hortensia’s naast onze grote deeldeurramen. De blauwe regen staat er echter triest bij. Ik kon niet meer tegen het gezeur van de buren over de mooiste blauwe regen ever! dat ik in een woeste bui de stammen tot 1,5 m. boven de grond heb afgezaagd. Oh wat heb ik daar een spijt van. Maak nooit beslissingen in een woeste bui! Kom altijd eerst tot rust voor je bepaalt wat te doen.. maarja het kwaad is al geschied. Anders hadden we waarschijnlijk op de grote dag prachtige foto’s onder een boog van blauwe regen kunnen maken.. Nu staan er enkel twee kale dikke stammetjes tegen het huis.

De kruidenspiraal doet het super! Verschillende kruiden die vorig jaar niet opkwamen, zijn dat nu ineens wel gekomen. De spiraal is aardig vol. Vooral de peterselie doet het erg goed. Het stomme is dat ik nauwelijks kruiden gebruikt. De peterselie knip ik steeds weer af en geef ik aan de paardjes, kippen en Dores, die vinden het heerlijk. En ik denk dat het ook heel gezond is, veel kruiden hebben toch een geneeskrachtige werking? Binnenkort ga ik daar veel meer over leren! Ik kan het hier wel vast schrijven want mijn moeder leest het blog toch niet voor vanavond. Zij is vandaag jarig en ik heb ons opgegeven voor een kruidenlezing half mei. Dan komen we alles te weten over de geneeskrachtige werking van kruiden. Ook leren we dan welke bloemen, kruiden en onkruiden je langs de kant van de weg kunt vinden en prima te gebruiken zijn. Dan krijg ik vast ook meer te weten over barndnetels, daar staat mijn tuin vol mee! Maar ik weet niet goed wat er mee te doen..

Kortom er staan dus nog een hoop leuke dingen op het programma! Van het weekend maak ik de rest van de tuin onkruid vrij en ga ik weer aan het zaaien. Wat betreft de tuin is dit toch wel het mooiste en verrassendste seizoen van het jaar!
lieverheerstbeestje Dit mooie lieveheersbeestje heb ik gered van één van onze kipjes. Als ik in de tuin aan het werk ben, weten twee van de vier kipjes niet hoe snel ze uit hun weitje moeten komen. Ze lopen je voor de voeten en halen alle wormpjes en andere insecten uit de tuin. Terwijl veel van die insecten ook heel nuttig zijn.. maarja dat is de natuurlijke kringloop.

Zonnige Zaterdag

Wat een dag! Een prachtige zonnige lentedag. Echt een dag om eens flink in de tuin aan de slag te gaan. En dat heb ik dan ook gedaan. De moestuin is helemaal op de schop gegaan. Het hekwerk heb ik kapot geslagen en eruit gehaald. Het was een gekregen hek van iemand die het niet kon verkopen en graag kwijt wilde. Nou daar heb ik niet echt lang plezier van gehad. De kleur was al niet top, dit seizoen wilde ik het gaan verven maar het bleek al aan alle kanten rot te zijn. Maar gelukkig had ik al een goed nieuw idee! Een hekwerk van gevlochten knotwilgtakken. Deze worden gevlochten om dikke eikentakken van de eikenboom die mijn vader heeft gesnoeid. Ik moet nog wel op zoek naar heel erg veel knotwilgtakken want voor zo’n hekwerk blijkt heel wat nodig te zijn. Ook al is het nu nog geen 10 cm. hoog, het geeft de moestuin een heel aangenaam zacht en ecologisch karakter. Een aantal dikkere knotwilgtakken zijn achterin langs de moestuin geplant om het langgerekte er een beetje uit te krijgen. Het paadje in de tuin wordt ook nog aangepast. Daarnaast is er nu al een geweldige bank ingekomen van een oude biels. Een grote rondje paal die 60 jaar geleden dienst deed als elektriciteitspaal is door mijn vader in twee gezaagd en zijn in de tuin ingegraven. Op de twee palen is de biels gelegd. Zo zie je maar weer hoe fijn het is om een vader te hebben die werkelijk alles bewaard! Want wie weet komt het 60 jaar later nog van pas?!

foto 6 Rene’s foto van vandaag. Ik sta er weer florisant op 😉 Dat stukje gras wilde ik zo kort mogelijk maaien om het vervolgens om te spitten. Dit zal nog een andere keer afgemaakt worden want de benzine van de maaier was op.

Ik had zo’n zin om op m’n nieuwe bankje in de zon eens even lekker te gaan tekenen, maarja er moest gewerkt worden! Dus dat zat er niet in. Daarom heb ik net op de bank nog maar weer een tekening gemaakt, net als gisteren.

Tea Time Met spierpijn op de bank bij de kachel een kop(je) thee. De mok heb ik gekregen van mijn ouders, een souvenirtje uit New York.

Splinter Splinter van boven af (ik zat op de bank en Splinter lag ervoor) getekend.

Op naar nog zo’n zonnige dag!
Fijn weekend!

Een Ode

Een Ode aan de Hoge Tuun.
Vijf dingen die ik heb geleerd en waarom ik zo van de Hoge Tuun houd.
Wordt vervolgd… de vlaggetjes zijn nog niet af!
(klik op de foto’s om het te lezen)

Een ode aan de Hoge Tuun

HT 1
Oeps! het is natuurlijk bibliotheek.. dat krijg je met schrijven, maar ik ga mezelf niet veroordelen! Het is was het is.

HT 2

HT 3

HT 4

HT 5

Op naar een nieuw vreugdevol jaar!

Een vroege lentedag

Wat was het sinds lange tijd toch weer een prachtige lentesedag. De hele dag met de handen in de grond gezeten. Ik zit weer vol nieuwe ideeen. De Hoge Tuun wordt weer op z’n kop gezet. De paadjes gaan veranderen en geinspireerd door een artikel in de krant over ecologisch tuinieren, wordt de tuin naast de heksenkring nog meer voorzien van ecologische bouwwerken. Maar hoe of wat.. dat weet ik nog niet. Een hoop ideeen maar eerst de tuin maar eens zaai klaar maken. De helft is onkruid vrij en geharkt, dus het zaaibed kan geprepareerd worden. De andere helft is al wel gespit maar moet nog even goed geharkt worden, dan is ook dat deel gereed.

Wat heeft het weer toch een wonderbaarlijk heftige invloed op je stemming. Althans op die van mij. Ik ga er niet alleen van hard aan het werk (in de moestuin) maar het leidt tot allemaal niewe inzichten, inspiratie en natuurlijk bovenal vrolijkheid! Het in de tuin werken is niet alleen een nuttig karwei, de tuin zaai klaar zodat we over enkele weken weer groente op de plank hebben, maar het heeft ook een grote positieve invloed op de dieren. Onbewust geef je hen op die manier ook een hoop aandacht. Ze willen er graag bij zijn, de paardjes staan naast het gaas, de kipjes pikken gauw alle wormpjes weg bij ieder geharkten gespit stukje grond en natuurlijk rent Splinter af en aan met gevonden aardappels, meiknolletjes en pastinaken. Er bleken zelfs nog onverwacht zoveel pastinaken in de grond te zitten dat ik er vanavond nog een soepje van kan maken! De loof was er af en niet meer te zien boven de grond. Maar met spitten kwamen er nog grote pastinaken naar boven. Zoveel zelfs dat naast de soep, Dores en de paardjes er ook flink van hebben genoten!

kipjes
Ze moeten zelfs de kruiwagen even checken.. wie weet is er een wormpje aan het onkruid blijven hangen!

Nog een paar dagen en het is zover….! De anniversary van de Hoge Tuun start niet echt feestlijk bij de tandarts. Ik ben ontkroond en dinsdagochtend moeten alle wortels en resten daarvan verwijderd worden… brrrr… na drie jaar geen tandarts te hebben bezocht maakt me dit behoorlijk zenuwachtig. Maar het is wat het is.

Tot dinsdag!

De voorbereidingen…

… zijn van start gegaan! Nog maar 8 dagen te gaan en dan wordt het jubileum van de Hoge Tuun gevierd. Haar éénjarig jubileum, op 25 februari 2014. De dag waarop mijn kleine zusje haar volwassenheid bereikt! Dus dubbel feest. En daar horen natuurlijk slingers bij.

FEEST

De doos met oude stukjes stof is weer van de zolder gehaald en ik ben aan het knippen gegaan. Het wordt een dankbaarheidsslinger, geinspireerd door de Tibetaanse gebedsvlaggetjes. Op elk vlaggetje zal een noot van dankbaarheid worden geschreven. De vlaggetjes zullen de twee notenbomen in de kippenren (en de ren van kleine Dores) met elkaar verbinden. Een ode aan de Hoge Tuun en alles dat zij mij nu al heeft gegeven, hoop, geluk en heel veel happiness! Maar over 8 dagen meer…

Woensdag…

Wat een troosteloze boel.. Woensdag… Woensdag gaat het beginnen. Dan pak ik m’n ziel weer op en neem haar onder m’n arm mee de tuin in! Treurig dat het zover moet komen dat ik mezelf deadlines moet geven. Het is de enige manier om weer in het ritme te komen. Het is een soort stok achter de deur.. zodat ik woensdag wel ga schrijven omdat ik jullie natuurlijk niet teleur wil stellen.

Maar laten we nou eerlijk zijn.. wie hou ik nou voor de gek? Afgezien van mijn opa en oma is er toch niemand op deze aardkloof geïnteresseerd in mijn gedachtenspinsels… Ik geef mezelf waarschijnlijk hiermee al te veel eer, want zoals gezegd het zijn mijn opa en oma.. zij kunnen niet anders dan zeggen dat het leuk is om dit te lezen. Ondertussen is het natuurlijk behoorlijk schaamtevol een kleindochter te hebben die zo snel weer iets opgeeft.

Misschien is het de angst. Alles in mijn leven gaat op het moment goed. Ik heb wonder boven wonder belachelijk snel een baan gevonden.. met de dieren gaat het goed.. ik ga volgend jaar trouwen.. En dan slaat de angst toe. Of de dwang.. alles krampachtig zien te behouden. Tot weer het besef komt dat je alleen dit moment hebt. En dan komen we weer bij het thema loslaten aan.. Iets waarvan ik pretendeer verstand te hebben, wat mijn werk is om anderen mee te helpen. Maar wat blijkt het keer op keer weer belachelijk moeilijk te zijn. Ervaring.. zal dat het sleutelwoord zijn? En oefening denk ik.. want kunnen we uiteindelijk niet op ieder moment van de dag opnieuw beginnen? Precies, en dat moment gaat nu in!

Fijne week en tot woensdag 😉

 

 

Daar zijn ze dan!!

raapsteeltjes 4

de raapsteeltjes! Dankzij de regenbom van afgelopen dagen heb ik onverwacht vandaag al de eerste raapsteeltjes kunnen oogsten!
Direct een lekker ouderwets stamppotje gemaakt (zie kopje recepten). En het was heerlijk. Er gaat toch niks boven verse groente uit de eigen moestuin.
Het zou natuurlijk wel erg sadistisch zijn om te schrijven over allerlei heerlijke groente… Dus mijn trouwe hogetuun volgers stuur snel een mailtje naar dehogetuun@gmail.com dan houd ik een bosje raapsteeltjes ( gratis natuurlijk!) voor je achter!

Wees er snel bij want de kipjes houden het inmiddels niet meer alleen bij het onkruid!

raapsteeltjes 1

Prachtig gezicht die groene rijtjes!

raapsteeltjes 2

Goed klein snijden en direct in een wasbak met water gooien.

raapsteeltjes3

De allerbelangrijkste fase!!! Het wassen! Ondanks allerlei voorzorgmaatregelen, zoals het strooien van koffiedik, is het toch niet gelukt om de katten uit de tuin te houden. De uitwerpselen van katten schijnen gevaarlijke bacteriën te bevatten dus was de groente altijd heeeeeel goed!!  Sowieso is wassen erg belangrijk, ook al is het biologisch, je wilt natuurlijk geen ongenodigde gasten in je eten tegenkomen!

Tot mails!

De heksenkring

Als eerst moet ik even mijn excuses aanbieden want ik heb me niet aan mijn woord gehouden. Ik zou afgelopen week alweer bloggen maar vergeef me, het weer was echt te mooi!
Vanwege dat extreme winterse weer en die vreselijke regen afgelopen maanden kon ik niet anders dan volop genieten van deze prachtige dagen. Een cadeautje gewoon.
Maar genieten in de Hoge Tuun betekent natuurlijk niet languit op een stoel in het zonnetje liggen, nee dat betekent hard werken!

En natuurlijk moest de heksenkring als eerst worden aangepakt! Ik heb al weken geleden verteld dat ik een kruidenspiraal wilde maken. Zoals wel vaker had ik me alleen een beetje verkeken op de hoeveelheid werk. Dat bleek dus weer eens meer dan verwacht! Alleen het sjouwen van de stenen nam al dagen in beslag. Maar het resultaat mag er wezen! En een bijkomend voordeeltje, we zijn een hele hoop puin kwijt! Want zo’n spiraal moet natuurlijk ook gevuld worden en dat doe je niet met mooi grond, nee gewoon met oud puin zoals kapotte stenen etc.

foto-2
Het lijkt nog erg kaal maar de kruidenplantjes zijn gezaaid. Volgens de tuinman waarbij ik vorig jaar een cursus heb gevolgd zijn zelf gezaaide kruiden sterker dan geplantte. De afrikaantjes staan er om het ongedierte op afstand te houden.

Nu jullie het resultaat hebben gezien, kunnen jullie natuurlijk niet wachten om ook te beginnen, dus hieronder de werkwijze in foto’s! Heel veel succes en vooral plezier!

kruiden
Eerst de stenen bij elkaar rapen.

foto(11)
Zo de kring ligt!

2013-04-20 11.15.38
Het puin kan de kring in! Zoals je ziet was het hier nog behoorlijk koud!

foto-3

De spiraal is van start gegaan.

image-2

Gelukkig heb ik een hulptroep!

image-1

En nog meer puin…

image-3

Dit lijkt er toch al aardig op! De spiraal is trouwens nog niet helemaal af. Ik heb nog geen goede bak kunnen vinden. Onderaan de spriaal, daar waar het gat zit, moet een bak komen om het water dat van de spiraal afloopt op te vangen. Om de bak heen komt nog een rijtje keien.

Aankomend weekend ga ik op zoek naar een goede bak en als het erin zit zal ik een foto van de complete spiraal posten!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lang weekend!

De laatste blogs zijn erg lang en taai geworden zie ik.. hmm als ik hier mijn vele volgers maar niet door verlies 😉
Het komt door het slechte weer. Het regent al de hele dag en het ziet er niet naar uit dat het snel beter wordt.
De weermannen/vrouwen voorspellen gelukkig een beter weekend dus na het weekend kunnen jullie weer luchtige posts over het aller leukste onderwerp de Moestuin verwachten!

bloem

Goed weekend!

Een Siberisch koude lentedag!

kruiden

Wat doe je wanneer de grond te hard en te koud is om te zaaien (wat natuurlijk allang zou moeten in deze tijd van het jaar, mijn hele planning loopt nu al in de soep)? Dan ga je een start maken met een kruidenspiraal! Een tijdje geleden kwam ik op het net een kruidenspiraal tegen gemaakt van mooie grote soort rotsstenen. En laten wij die rotsen nou net als afval achter in de wei hebben liggen! (Dankzij een vader die in de meest onzinnige rotzooi nog iets functioneels ziet, en hij heeft gelijk, alles komt altijd nog eens van pas!) Na weken lang somber binnen te zitten werd het echt tijd om er eens uit te gaan. Ondanks de extreme kou en wind was het heerlijk. Ik heb flink wat stenen gesjouwd (nog geen kwart van wat ik uiteindelijk nodig zal hebben, maar een begin is een begin). De eerste laag ligt al in een cirkel. Nouja cirkel, ik kreeg al binnen enkele minuten commentaar van een jongeman die lekker voor de kachel naar buiten stond te kijken hoe ik hard aan het werk was, dat het niet bepaald op een cirkel leek. Eerder een ei met stekels. Maar gelukkig streef ik geen perfectie na, dus het is gebleven zoals het is en ik ben er blij mee. Ik kan niet wachten tot ik er verder aan kan werken en de prachtige bloeiende kruiden erin kan poten. Wat zullen de gerechten van de zomer lekker worden! Wordt vervolgd!

foto(11)

Wintersekost in de lente!

Na een middagje stenen sjouwen is een lekker stevige maaltijd niet verkeerd! En met die Siberische kou midden in de lente heb ik behoefte aan gezelligheid. De zondag is natuurlijk de dag om eens lekker te kokkerellen en de tafel mooi te dekken. Vandaag op het menu: witte kool salade, schnitzel en heerlijke eigengemaakte patat met mayonaise!

foto (2)1

Ingrediënten koolsalade:

– Witte kool
– Witte en blauwe druiven
– Appel
– Optioneel augurkjes of mandarijntjes (kies vooral voor zoet fruit, past goed bij de witte kool)
– Zeezout
Voor de azijn dressing:
– 1 theelepel grove mostert (franse kan ook, net wat je lekker vindt)
– ¼ azijn (appelazijn kan ook maar is behoorlijk overheersend dus doe dan iets minder) of een halve citroen
– ¾ olijfolie
– Peper naar smaak
Ook erg lekker een yoghurt/mayonaise dressing:
– ½ volle yoghurt (biologisch)
– ½ mayonaise (zelfgemaakt)
– Zeezout en zwarte peper naar smaak
Snijd de kool in reepjes. Bestrooi het ruim met zeezout en kneed de kool een paar minuutjes. Was daarna het zout goed van de kool af met water. Snijd de druiven in vieren en haal de pitjes eruit. Snijd de appel in kleine stukjes. Doe alle ingrediënten bij elkaar in een kom en hussel het door. Doe de mostert in een schaaltje met de azijn (of halve citroen, maakt het frisser) en klop het met een garde goed door. Schenk de olijolie rustig al kloppend bij het mostertmengel tot het een mooi egale dressing is geworden. Voor de yoghurt/mayonaise dressing, doe de ingrediënten in een kom en klop het door.

Schnitzel:
– Biologische schnitzel (erg lekker van bio-boederij Korenblik)
– Speltbloem
– Zeezout en zwarte peper
Bestrooi de schnitzels met zout en peper. Wrijf ze daarna royaal in met bloem. Bak de schnitzels op hoog vuur met flink wat olijfolie (ik doe er ook altijd een flinke klont boter bij om een mooi bruin korstje te krijgen maar zonder is natuurlijk gezonder).

Eigengemaakte patat met mayonaise:
– Aardappels (een iets stevige aardappel is makkelijker te frituren)
– Zonnebloemolie (of een ander soort olie om in te frituren)
Voor de mayonaise:
– 1 eidooier (natuurlijk van een biologisch ei!!)
– Zonnebloemolie (olijfolie kan ook maar omdat daar meer smaak aan zit kies ik altijd voor zonnebloemolie)
– 1 eetlepel Franse mostert
– Azijn of halve citroen
– Zeezout en zwarte peper
Schil de aardappels en snijd ze in patatreepjes. Bak de aardappelreepjes enkele minuten in de hete olie. Doe de eidooier met de mostert in een kom en klop het met een garde goed door. Giet al kloppend steeds een grote scheut zonnebloemolie erbij, ga net zolang door tot het de kleur en structuur van mayonaise heeft. Giet tussendoor een kleine scheut azijn erbij (of de sap van een halve citroen). Roer er naar smaak zout en peper door.

Eetsmakelijk!

Biologisch en Dynamisch tuinieren

Het begon allemaal in maart 2012 met de ‘spitcursus’ bij de Vijfsprong, een biologisch-dynamisch bedrijf. Het bedrijf wordt gerund door een leefwerkgemeenschap vanuit een therapeutische en antroposofische instelling. De cursus werd gegeven door de tuinman en tevens oprichter van de Vijfsprong.
De eerste les! Ik was er helemaal klaar voor. Oude kleren aan, grote lange kaplaarzen, want ja we zouden gaan spitten in de tuin en zo mooi was het weer in maart nog niet! Ik was de eerste, zoals altijd ben ik overal minstens een half uur te vroeg. En omdat je natuurlijk niet zo’n punctuele vastgeroeste miep wilt zijn die alleen maar kan denken ‘Afspraak, is afspraak!’ reed ik nog maar wat blokjes om. Ik had me verdekt opgesteld en toen ik zag dat er meerdere mensen wat verdwaald rond liepen leek het me tijd me aan te sluiten. Godzijdank bleek ik niet de enige die dacht zich te hebben ingeschreven voor een praktijk cursus. Twee jonge kerels kwamen op klompen aanlopen en ook de rest leek voorbereid op flinke lichamelijke inspanning! De tuinman echter niet! Die keek ontzettend verbaasd naar het enthousiaste clubje dat daar buiten enigszins zenuwachtig stond te wachten. Voorzichtige legde hij uit dat het een theorie cursus zou zijn. Behoorlijke tegenvaller want als ik ergens geen zin in had was het wel ‘hoorcolleges’ volgen in mijn vrije tijd. Maarja ik was ingeschreven en had al betaald dus ging er toch maar mee door. De teleurstelling hakte er behoorlijk in bij de groep. Maar toen de les eenmaal was begonnen, kwam al snel al het enthousiasme terug! Helemaal toen we de Vijfsprong moestuin en kas gingen bekijken (immens groot!). De tuinman wist de soms droge theorie op een hele praktische en leuke manier te brengen. De laatste twee lessen stonden in het teken van biologisch- en dynamisch tuinieren. En laten dat nou net de leukste lessen zijn geweest! Dit in de praktijk brengen bleek toch wel heel iets anders. ‘Gewoon’ een moestuin creëren en onderhouden bleek al een hele uitdaging, dat van dynamisch tuinieren weinig kwam. Maar een nieuw moestuinjaar komt eraan dus weer nieuwe kansen! Met een beetje hulp van de werkagenda van Guurtje Kieft (de goeroe op het gebied van biologisch-dynamisch tuinieren) moet ik toch in ieder geval een start kunnen maken.

foto(10)
Een kleine domper is wel dat ik al lezende erachter kwam dat ik te laat ben begonnen. Creatieve blokkades doorbreken! Dus in plaats van de hele zooi weg te flikkeren en bij de pakken neer te gaan zitten, ga ik gewoon starten vanaf het punt waar ik nu sta. Klein beginnen, het hoeft niet perfect. Het leven gaat om de reis, niet om het resultaat!

De allereerste oogst, Raapsteeltjes!

In februari 2012 ben ik gestart met mijn moestuintje. Het eerste dat ik heb gezaaid en geoogst waren raapsteeltjes! De oogst bleek onverwacht zo groot te zijn dat ik flink wat heb kunnen uitdelen aan vrienden en familie. Wat bleek, raapsteeltjes is voor velen een heel onbekende groente!
Ik was geschokt, zo’n mooie groente moet toch iedereen kennen. Dus ik kan er niet omheen, het eerste recept moet natuurlijk Raapsteeltjes zijn! Raapstelen zijn voor mij niet alleen erg lekker, maar het doet me ook weer denken aan die mooie kleutertijd. Samen met de juf aan het werk in het kleine moestuintje naast de school en natuurlijk was de eerste moestuinmaaltijd raapsteeltjes met een knakworstje! Het is ook een hele goedkope groente. Het enige nadeel is dat het maar een hele korte tijd in de schappen bij de groenteboer ligt (wat het natuurlijk ook wel weer erg speciaal maakt). Hooguit twee/drie weken (half mei, soms nog begin juni) en dan is het vaak al gebeurd. Ik las trouwens dat deze groente ook heel goed nog kan worden gezaaid in september, dus dat ga ik dit jaar ook maar eens proberen. En het verbouwen ervan is ongelooflijk simpel! Dus heb je een klein strookje in je tuin over, zaai er wat raapsteelzaadjes (de biologische zaden van Demeter zijn erg goed, makkelijk te bestellen via internet of gewoon te koop bij natuurwinkels, en sinds dit jaar ook bij de Welkoop) en al na 6 weken heb je overheerlijke raapstelen! Het lijkt wat op andijvie en de smaak heeft er ook wel iets weg van. Toch de soms wat nare bijsmaak van andijvie heeft de raapsteel niet.
Het lekkerst vind ik raapsteeltjesstamppot maar het is als salade vast en zeker ook heerlijk (ga ik dit voorjaar eens uitproberen, dus daar horen jullie nog van). Wat heb je nodig? Lekker simpel een pan raapstelen en pan aardappels. Het is soms wat zoeken naar de goede verhouding. Ik doe meestal meer raapstelen dan aardappels, iets van éénderde aardappels en tweederde raapstelen. Je kookt de aardappels en stampt de klein gesneden (en goed gewassen, van knagen op zand wordt niemand vrolijk) raapstelen er rauw doorheen. Een vriendin kookte de raapsteeltjes mee met de aardappels, zij vonden dat erg lekker. Ik vind dat er veel smaak verloren gaat (om waarschijnlijk nog maar te zwijgen over de vitamientjes) door het te koken en van mij mag het ook nog wel beetje knapperig zijn.
Raapstelen
Om het extra lekker te maken, braad je er een heerlijke verse biologische worst van bijvoorbeeld bio-boerderij Korenblik erbij. In het braadsel van de worst bak je wat spekjes. Gooi daar wat gesneden kastanjechampions (zorg dat je champions gebruikt die op een eerlijke manier zijn verbouwd en waar geen milieu- en mensenmishandeling bij te pas is gekomen!) en een uitje bij en giet de pan inclusief de jus die is ontstaan over de stamppot. En smullen maar!