Woopss…

hmm in mijn blog meer dan een jaar geleden schreef ik dat ik vaker zou schrijven.. nou dat is er dus lekker goed van gekomen! šŸ˜‰

Maar ineens is daar 1 oktober! Vorig jaar vergat ik het.. zomaar plots was 1 oktober voorbij zonder ook maar een enkele gedachte. Dit jaar niet. Dit jaar zie ik al een paar dagen tegen 1 oktober op. Ik weet niet waarom. Misschien omdat ik vorig jaar met de zwangerschap van Zoe (ons kleine meisje is 2e kerstdag geboren) wel andere dingen aan mijn hoofd had waardoor oude trauma’s even werden vergeten.. Nouja hoe dan ook, ik vind het niet zo’n leuke dag vandaag. Het was een werkdag en dat was fijn want het gaf goede afleiding. Niks is fijner als met andermans problemen bezig te zijn, niet waar?

Maar verder.. is het zo’n zo-zo-dag.. Ik heb gewoon geen zin meer om terug de tijd in te gaan, om terug te gaan naar 1 oktober 2014, niet weer.. niet weer alles voelen en beleven alsof het vandaag was. Ik wil dat 1 oktober gewoon 1 oktober is. Net als dat Joris gewoon Joris is. Ik wil niet dat hij een hartpatiĆ«nt is. Ik wil gewoon dat hij net als Zoe gezond is. Ik wil niet dat hij een litteken heeft en ik wil niet dat hij anders is. Ik heb de Sinus zonder te lezen bij het oudpapier gegooid evenals het krantje van het RonaldMcDonaldhuis. Ik weet niet waarom. Normaal vind ik het niet alleen interessant om die bladen te lezen maar ook fijn. Een fijn gevoel te lezen dat er meer mensen zijn zoals wij en meer kinderen zoals Joris. Misschien is het een fase die iedere hartemoeder doorgaat.. dat gevoel nergens bij te horen. Niet bij de ouders met gezonde kinderen maar ook niet meer bij de hartemoeders omdat het met Joris op dit moment goed gaat. Ik ben geen moeder meer van een pas geopereerde baby. Ik ben een moeder van een bijna schoolgaand kind. Nog 5 maanden en dan gaat onze man naar school. Maar toch ben ik ook geen gewone moeder.. want ja ik moet wel een heel verhaal schrijven op de vragenlijst van zijn aanstaande juf. Of hij is blootgesteld aan angsten en zorgen van de moeder tijdens de zwangerschap, hoe de geboorte is verlopen, hoe de hechting was.. En dan is het daar toch. Hetgeen ik tegen iedereen zeg dat ik dat niet voel, is daar dan ineens weer keihard.. Schuldgevoel. Angsten en zorgen van moeder? Hij heeft niet anders dan dat gevoeld. Hechting? Ik beweer dat die goed is maar laten we eerlijk zijn, er zijn weinig dingen zo gegaan die een veilige hechting onderschrijven.. Zou hij daar later nog problemen van kunnen krijgen? Ja dat kan.

Maar dan kijk ik naar hem en denk ik NEE! Hij zal daar geen problemen van ondervinden. Joris heeft een sterke persoonlijkheid en is ongelooflijk vergevingsgezind. Hij redt zich wel. Dus weten jullie wat? Ik ga eens gek doen, ik hou de vragenlijst van de juf kort. Voor nu zijn enkel de praktische zaken van belang, zijn hartmap en verder is hij ons gezonde kind.

Oliebollen actie 2015 voor Stichting Hartekind

Een beetje laat, het is ongelooflijk hoe druk je als huismoeder kunt zijn, waar blijft de tijd? Maar alsnog aan iedereen een heel vrolijk en bovenal gezond 2016 gewenst.

OkĆ© maar nu even ter zaken. De oliebollenactie voor Stichting Hartekind. De niet facebook-volgers zijn natuurlijk extreem benieuwd wat er is opgehaald. We hebben ruim 2000 oliebollen en 400 appelbeignets mogen bakken. Met daar bovenop de verkochte drankjes en andere donaties komen we op een bedrag vanā€¦. Tromgeroffel..

ā‚¬1.350,80 !!!

De maandag erop hebben we het bedrag meteen bij de bank gestort (wat al een hele ervaring op zich is, al het gerinkel in zoā€™n machine, Joris keek er vanuit de draagzak met grote ogen naar) en direct overgemaakt aan Stichting Hartekind.

Dankzij alle hulp van vrienden en familie was deze dag mogelijk. Maar de allergrootste dank gaat natuurlijk uit naar alle gulle gevers! Hartverwarmend al die donaties. Het doel staat ons dichtbij het hart maar voor velen (gelukkig!) niet. Dat maakt het extra bijzonder. Iedereen maakt nare dingen mee en iedereen heeft zo zijn eigen goede doelen. Dat er zoveel is gegeven voor Stichting Hartekind maakt ons heel erg dankbaar. Ongelooflijk mooi hoe iedereen (zelfs van veraf) met ons heeft meegeleefd.

Naast het prachtige bedrag dat we mochten ophalen was het ook een bijzonder leuke dag. We hebben er met zā€™n allen zo van genoten dat we volgend jaar weer gaan bakken! De vrienden hebben hun hulp alweer toegezegd dus dat is geweldig! We hebben de eerste donaties voor 31 december zelfs al binnen!
Het is onmogelijk om onze dankbaarheid in woorden te vatten, we houden het bij:

HARTelijk dank!

Liefs Joris, RenƩ en Karin

p.s. Ik wil toch nog even speciaal mijn vader bedanken. Iedereen heeft kunnen zien hoe hard de bakkers, serveerster en carbidschiet professionals hebben gewerkt, maar het werk dat mijn vader altijd doet ziet niemand. Twee dagen is hij bezig geweest met de meterkast om te bouwen want tot mijn verbazing kun je niet zomaar 6 frituurpannen, een elektrisch fornuis, lichtslangen en twee grote koffiezetapparaten tegelijk aanzetten.. Ook de door onszelf gebouwde krakkemikkige oliebollenkraam werd de dag ervoor nog snel even door mijn vader omgetoverd tot een heuse marktkraam, bestand tegen elk weertype. Zonder deze basisvoorwaarden was dit resultaat onmogelijk geweest.

de oliebollen bakkers
De baksters! Vroeg in de morgen stonden ze al klaar. De hele dag hebben ze gebakken alsof hun leven er vanaf hing! Ze hebben zeker drie x moeten douchen en zichzelf een aantal weken te luchten moeten hangen om van de geur af te komen maar het was het allemaal waard! Bedankt meiden!

de pannen
De avond ervoor vast met drie pannen van start gegaan voor het bakken van de appelbeignets.

de schillers
De familie de avond ervoor. Appels schillen!

familie van vriendin appelbeignets maken
Super lieve mensen! De moeder en zussen van een vriendin hebben ontzettend veel appelbeignets gemaakt omdat we de bestellingen niet meer aan konden. Heel erg bedankt!

dief
Er ging bijna een kleine dief met de pot vandoor!! Natuurlijk zijn we weer vergeten een foto te maken van de geweldige oppas, maar dankjewel Tante Corrie!

En er missen ook nog foto’s van de stoere carbidschiet mannen.. Volgend jaar wijzen we een fotograaf aan..

Oliebollen voor Stichting Hartekind!

Wat was het een bizar jaar. Nog geen jaar geleden was het onze mooiste droom om rond deze tijd thuis te komen van een geslaagde tweede openhartoperatie, op weg naar de Fontan circulatie! Op 4 maart 2015 bleek er ineens een totaal andere droom haalbaar, een kindje met een half hartje dat tegen alle verwachtingen in gerepareerd kon worden, oftewel een biventriculair repair (met het Duitse accent van de professor hartchirurg klinkt het bijna hemels!).

In plaats van bijkomen van nog een opname, hebben we alle energie om iets terug te doen voor alles dat we hebben gekregen. Precies op het juiste moment kwam de oliebollenactie voorbij! Laten we nou net ieder jaar oliebollen bakken en carbid schieten. Dus ik ging aan de slag. Ik schilderde het logo van Stichting Hartekind op een stuk hout en plaatste het aan de weg (liever gezegd, RenƩ plaatste het aan de weg). We gingen de buurt rond met affiches (met natuurlijk onze stoere mascotte erop, zie hieronder) en op facebook werd het bericht tientallen keren gedeeld. Overweldigend waren alle lieve reacties die we kregen. Wat hebben mensen met ons meegeleefd al die weken. Het is letterlijk hartverwarmend!

De bestellingen kunnen natuurlijk nooit genoeg zijn, dus bij deze nogmaals: Kom allen oudejaarsdag naar Lage Lochemseweg 6 in Warnsveld en koop een zakje oliebollen of appelbeignets. 10 oliebollen voor 4,50 euro en 5 appelbeignets voor 4,50 euro. Ik heb al even geoefend en ze zijn heerlijk, al zeg ik het zelf šŸ˜‰
De gehele opbrengst, ook van de drankjes die worden verkocht, gaat naar Stichting Hartekind. En ik kan vanuit de grond van mijn hart zeggen, dat is een ontzettend goed doel! Af en toe denk ik wel eens bij goede doelen, ook gericht op hartafwijkingen, is dat echt nodig? Is het geld niet beter te besteden? Maar bij Stichting Hartekind denk ik dat absoluut niet. Zij doen prachtig werk! RenĆ© heeft als echte accountant natuurlijk de jaarrekening even bekeken šŸ˜‰ en ze blijken maar 1 betaalde kracht te hebben, de rest zijn allemaal vrijwilligers! Het geld dat zij ophalen gaat naar onderzoek bij kinderen met een aangeboren hartafwijking. Het doel verdient echt meer aandacht en bekendheid. Voor wij Joris kregen wisten we niet eens dat er kinderen bestonden met een hartafwijking. Je denkt toch snel aan oude mensen die te veel gerookt en gedronken hebben ā€˜hadden ze maar gezonder moeten leven!ā€™ denk je al snel. Dat van die volwassenen een heel groot deel een aangeboren hartafwijking heeft en dat er nog steeds teveel babyā€™s en kinderen sterven aan een hartafwijking was bij ons niet bekend. We hopen natuurlijk een heel mooi bedrag op te halen (wat zeker gaat lukken met al die gulle gevers om ons heen!), maar de Stichting onder de aandacht brengen is ook een belangrijk doel!

Alvast heel erg bedankt voor alle bestellingen en donaties! Zonder jullie allemaal had dit nooit gekund.
Ik hoop in het nieuwe jaar het schrijven weer op te pakken en jullie weer op de Hoge Tuun tegen te komen!

Heel veel liefs,
Joris, RenƩ en Karin

image(1)

In het nieuwe jaar volgt er vast er zeker nog een blog met een soort jaar terugblik en zal in voor de interesseerden nog even terug komen op het buitenslapen etc.!
Voor nu willen we iedereen een heel gezond en ook vrolijk nieuwjaar wensen. En voor al die kindertjes en hun ouders die op de wachtlijst staan om in 2016 (weer) een grote openhartoperatie te ondergaan, heel veel sterkte en kracht gewenst!